Regen, regen, regen

Maar goed dat we richting het zuiden gaan. Want het weer wordt er niet beter op. Een groot deel van de rit naar Bandon Beach aan de kust ging door een grote regenbui. Eenmaal in Bandon aangekomen klaarde het op en scheen het zonnetje zelfs af en toe. Maar de buien bleven komen. Zelfs een behoorlijk stormfront rolde op een gegeven moment op ons af. Best een mooi gezicht vanaf de veranda van ons huisje. Yep we hebben een huisje op het strand. Zie foto hieronder. Met een prachtig uitzicht waar we de komende twee dagen van mogen genieten. Mits het weer wat beter wordt...

 

 

Silver Falls

Toen we vanochtend in Bend wegreden was het weer redelijk en we hadden goede hoop dat het zo zou blijven. Na een rit van circa 3 uur kwamen we aan bij Silver Falls State Park. Dit gebied staat bekend om de watervallen die in de canyon te vinden zijn. Meer als 10 als we de brochures mogen geloven. North Falls is de eerste en meteen de hoogste. Het wandelpad loopt achter de waterval door, dus je kunt het ook eens van de andere kant bekijken. Op weg naar de 2e waterval begon het ineens gigantisch hard te regenen. Toen we halverwege waren hebben we ons toch maar omgedraaid. We waren al zeiknat en Arny's cameratas begon ook al water door te laten. 
Eenmaal uit de canyon begon het ineens ook nog eens flink mistig te worden. Verder hiken had dus geen zin. Jammer...

Door naar Silverton, het westernstadje waar we vandaag overnachten in een leuke Bed & Breakfast. Het stadje is vooral bekend van Bobbie, The Wonderdog. Een bordercollie die in de jaren 20 tijdens een vakantie van zijn baasjes zoek was geraakt. Zes maanden later, en na een tocht van meer dan 2500 mijlen, heeft hij toch de weg terug naar huis gevonden, dwars door het hele land. Het verhaal is al enkele keren verfilmd. 

Een ritje van 9 uur door centraal Oregon

Met pijn in het hart zijn we vertrokken uit Portland. We hadden er zo nog een week kunnen blijven...

Maar helaas, de plicht roept, net als de schone natuur van Oregon. Eind doel van vandaag zouden de Painted Mountains van het John Day National Monument zijn, maar het liep ietsjes anders dan gepland.

Het weer werd namelijk steeds slechter; regenbuien en flinke windstoten. Niet echt fijn weer om in de auto te zitten. Gelukkig brak af en toe de zon toch door en konden we van de prachtige natuur genieten. Mooie bergen, vol met nog mooiere bossen. Maar ook woestijnlandschappen en prachtige canyons. Onze eerste stop was White River Falls een waterval midden in de woestijn. Helaas kon je er slecht bij komen en mocht je alleen vanaf de ravijnrand fotograferen. Daarna ging het door naar Shaniko, een spookdorpje midden in de winderige woestijn van centraal Oregon. 

Rond een uur of drie kwamen we in Mitchell aan, het dorpje waar we zouden overnachten. En hier hadden ze eindelijk een benzinepomp. Want onze Jeep reed zo'n beetje op de laatste dampen in de tank. De hele rit geen tankstation gezien, gelukkig hadden we in Portland vol getankt. 

Mitchel zelf was niet eens de naam dorp waardig. Enkele huisjes, een hotel en een restaurantje wat bovendien gesloten was. We besloten na ons bezoek aan John Day toch maar door te rijden. 

De Painted Hills waren prachtig om te zien, vooral toen heel even de zon doorbrak, toen kwamen de kleuren echt tot leven.

Het waaide echter steeds harden en in de verte kwamen ook al wat stormwolken aan drijven... Veel tijd hadden we dus niet ter plekke. Na een blik op de kaart besloten we door te rijden naar Bend de enige stad van betekenis in deze regio. 

Toen we daar aankwamen, begon het al te schemeren. Op zoek naar een hotel! Niet eenvoudig, veel was al helemaal volgeboekt en de andere waren of te duur of te... tja, hoe zeg je dat? Vies? Smerig?

Uiteindelijk zijn we toch bij McNamins beland. Een bierbrouwer uit Oregon die overal bebouwen opkoopt en ze prachtig ombouwd tot hotel en bierbrouwerij. De locatie in Bend is echt een van de mooiste, het is een oud schoolgebouw. Een kamer hadden ze helaas niet meer maar het meisje achter de balie had schijnbaar medelijden met ons en bood ons The Nunnery aan. Een huisje achter de school waar vroeger de nonnen woonden die hier les gaven. Een heel huisje dus, met maar liefst 4 slaapkamers. Voor 150 dollar! Niet te geloven... Net als de kleuren van de Painted Hills...

Portland, dag 3

Vandaag zijn we het zuidwesten van Portland gaan verkennen. Het zogenaamde Hawthorne district. De vorige keer zijn we hier snel door heengereden omdat Arny hier een gitaar had besteld. En het viel ons op dat hier veel leuke winkeltjes en restaurants waren. 
Aangezien we hier vanavond toch naar toe moeten vanwege een concert zijn we de wijk wat beter gaan verkennen. Begonnen met Duff's Garage een leuk jaren 50 cafeetje in een oude garage waar echt geweldige bands spelen. Deke Dickerson, die we elk jaar in Las Vegas zien, heeft hier zijn live-album opgenomen.
Daarna Hawthorne afgelopen, langs kleine platenzaakjes, 2e hands kledingwinkels, pubs en nog meer leuks. Gegeten bij een heerlijke en gezonde mexicaan en toen naar het Hawthorne Theatrle waar Hanni El Khatib vanavond speelt. En wij hebben kaartjes! Vreemd genoeg was het niet uitverkocht, terwijl de knul net een optreden heeft verzorgt in de show van David Letterman.
Het zaaltje was een mooi oud theater, zoals de naam al aangeeft, maar helaas was het geluid niet al te best. Behoorlijke galmbak. Na wat zoeken hebben we toch een plek gevonden waar alles redelijk klonk. Caro heeft uiteraard de hele avond staan dansen als een gek. Nu maar hopen dat haar knieen dat fijn vonden...
Op weg terug naar ons hotel zijn we een heuse kroegentocht gaan houden, langs allerlei punk-bars en meer van die leuke etablisementen. Kortom het werd heel laat en heel erg gezellig...

Portland, dag 2

Zoals we al tig keer eerder gezegd hebben, Portland is geweldig! En een van de redenen blijft dat ze hier geen BTW kennen in Oregon. Je kunt dus heerlijk winkelen hier. Platenzaken in overvloed en over de leuke Betty Page zaak maar te zwijgen. In de beide hebben we behoorlijk leuke dingen gekocht, wat CD's maar vooral ook een leuke jurk voor Caro!

En toen moest de middag nog beginnen! Tijd voor een lekkere lunch en misschien voorzichtig een eerste biertje?

Portland, dag 1

Je hebt van die steden waar je je meteen thuis voelt en je hebt steden waar je thuis komt. Portland is er eentje van de laatste categorie. Williamsburg in Brooklyn en Portland zijn toch echt onze favoriete steden in de USA. Goede platenzaken, geweldige restaurants, goede boekenwinkels en veel gezellige kroegjes. En Portland heeft bovendien als bonus dat ze hier geen BTW kennen! Een winkelparadijs! 
Vandaag dan ook maar meteen wat platenzaakjes in het oosten van de stad verkend. En meteen konden we flink wat titels van ons verlanglijstje afstrepen. Dat beloofd nog wat voor de komende dagen... laten we hopen dat het weer net zo goed blijft als vandaag!

Hood River

De surf-stad van Oregon ligt nu eens niet aan de zee maar aan de plek waar twee rivieren elkaar kruisen. Namelijk de Columbia en de Hood River. Beiden liggen in een nauwe canyon/valei waar aan de ene kant een zee-klimaat en aan de andere kant een woestijn klimaat heerst en dat zorgt er voor dat het hier altijd waait. Ideaal voor wind-surfers (vroeger) en kite-surfers (nu). En dat betekent voor ons dat het hier goed toeven is met diverse organische pizzaria's en 4 bier-brouwerijen in het stadje Hood River waar we vanavond overnachten. 

 We wilden hier altijd al eens naar toe, maar het ligt net te dicht bij Portland. Maar omdat we een dag eerder vertrokken zijn dan gepland vanuit het Olympic Peninsula hebben we nu eindelijk de kans. Het we hebben er geen spijt van! Alhoewel, Caro morgenvroeg waarschijnlijk wel...
Want ze heeft zich de biertjes in de brouwerijen goed laten smaken!

Oh ja en op weg hierheen hadden we eindelijk eens tijd om wat watervallen te verkennen...